Niet beschikbaar voor re-integratie leidt tot geldige loonstop 

En weer een uitspraak die bevestigt dat van een zieke werknemer echt het een en ander mag worden verwacht. De kantonrechter te Amsterdam mocht zich uitlaten over de vraag of een werkneemster die tijdens ziekte langdurig in het buitenland verbleef, voldoende meewerkte aan haar re-integratie.  

Wat speelde er? 

Werkneemster werkt sinds 2021 bij werkgever. Van 1 tot en met 29 september 2024 genoot zij onbetaald verlof om de bruiloft van haar zus in Israël bij te wonen. Tijdens de bruiloft is de moeder van werkneemster - bij wie zij in Nederland woonachtig was - gevallen waarbij zij haar been heeft gebroken. Daarna heeft de moeder van werkneemster ernstige complicaties gekregen, die (mede) hebben geleid tot psychische klachten bij werkneemster zelf.  

Ziek in buitenland 

Op 29 oktober 2024 heeft werkneemster zich zelf ziek gemeld bij werkgever. Zij bevond zich toen in Israël en is daar vervolgens bij familie gebleven. Volgens haar was dat noodzakelijk omdat zij in Nederland geen sociaal vangnet had. 

De bedrijfsarts had echter geadviseerd dat er in Nederland onderzoeken moesten plaatsvinden om haar belastbaarheid en re-integratiemogelijkheden te beoordelen. Door haar verblijf in het buitenland liepen die onderzoeken forse vertraging op. Daardoor kon ook geen concrete invulling worden gegeven aan de re-integratie. Werkgever heeft daarop werkneemster op 6 juni 2025 gewezen en verzocht om uiterlijk 15 juni 2025 terug te keren naar Nederland. Daarbij is aangekondigd dat anders een loonstop zou worden ingevoerd. Werkneemster komt evenwel niet, waarop werkgever een loonstop doorvoerde per 18 juni 2025. 

Nadien vinden diverse interventies vanuit werkgever en de bedrijfsarts plaats waarbij werkneemster meerdere keren niet verschijnt, maar wel wordt geconcludeerd dat zij arbeidsongeschikt is en er geen re-integratiemogelijkheden zijn. Daarnaast wordt geconcludeerd dat de behandelingen van werkneemster ontoereikend zijn. Mediation wordt voorgesteld en door werkgever gestart, maar omdat werkneemster in Israël verblijft, komt deze niet van de grond.  

UWV oordeel 

Het UWV oordeelt vervolgens op 17 april 2026 dat werkneemster onvoldoende meewerkt aan haar re-integratie, in de periode van oktober 2024 tot en met 19 maart 2026.  

Loonvordering 

Werkneemster vordert loon vanaf juni 2025. De kantonrechter vond de loonstop evenwel terecht. Dat de werkneemster liever of zelfs noodgedwongen bij familie in het buitenland verbleef, kwam niet voor rekening van de werkgever. 

Van haar mocht in ieder geval worden verwacht dat zij zich proactief opstelde, goed bereikbaar was en meewerkte aan afspraken met de bedrijfsarts en andere deskundigen. Dat had zij onvoldoende gedaan. 

NOVO's tip 

Een zieke werknemer heeft in beginsel recht op loon, maar dat recht kan vervallen als hij of zij de re-integratie belemmert, vertraagt of niet meewerkt aan redelijke voorschriften of maatregelen. In dit geval had werkgever zijn dossier goed op orde: adviezen van de bedrijfsarts waren goed vast gelegd, er werd duidelijk en tijdig gecommuniceerd wat van werkneemster mocht worden verwacht en er was correct gewaarschuwd voordat de loonstop werd toegepast. Wilt u weten hoe het zit met de wederzijdse verwachtingen bij arbeidsongeschiktheid? Neem contact op met NOVO Advocatuur en Mediation te Breda, Specialist in Arbeidsrecht. Wij zijn bereikbaar via de mail op info@novo-advocatuur.nl en telefonisch op 076-2056040.